Brugdagen kunnen ook spannend zijn

Goedemorgen of wederom Xin Cháu vanuit Vietnam. Vandaag is het zo een overgangsdag  en staat er niet zo bijzonder veel op onze planning. We moeten vandaag naar Ha long waar we dus morgen de cruise op gaan. We zullen eerst een taxirit voor de boeg hebben vandaag, die ons in normale omstandigheden in 4 uurs naar Ha Long brengt. Om 11:20 komt de taxi ons halen bij het hotel, zo dus  hebben we tijd genoeg om het rustig aan te doen en op ons gemakje te ontbijten. We krijgen eerst een berichtje van een tussenpersoon dat de taxi wat later komt omdat er wat probleempjes waren. Ja alles hier in Vietnam gaat via via. De taxi komt uiteindelijk om 12:00 uur. Onze bagage wordt in de kofferbak gedropt en zonder dat we onze namen moeten vermelden worden we verzocht in het taxibusje te stappen. De taxichauffeur spreekt geen letter Engels. We vragen of hij ons naar Ha Long brengt, en het enige wat hij terug zegt is het volgende” Chu hai njésa fuloha kija músjo ta chi lo nje” of zoiets in die trend. Probeer daar maar eens aan uit te kunnen. Ja daar is niet aan te beginnen natuurlijk, we openen onze google translate App en trachten zo dan maar te communiceren met hem maar zelfs dan is het ingewikkeld om hel te begrijpen. Onderweg stappen er nog Vietnamezen op in het taxibusje. Niemand praat Engels, en ik ben overigens al via whatsapp aan het sturen naar de tussenpersoon die ons vervoer regelt. Ik kan zien dat ze het leest, maar ze stuurt niet terug. Molleke krijgt het al warm en is er toch niet zo gerust in. Ze dringt aan om via whatsapp naar haar te bellen, wat ik dus ook maar doe dan. Er wordt opgenomen en ik vraag of we toch op de juiste taxi zitten, en ze vraagt me of ik de chauffeur wil doorgeven. Ik moet dus tussen de ondertussen ingestapte vietnamezen me een weg naar voren trachten te banen tot bij de chauffeur. Kan je het je voorstellen, een busje vol Vietnamezen die geen sikkepit Engels praten, molleke dat ongerust zit te worden en ik zit door het busje te roepen naar de dame aan de andere kant van de lijn. Wanneer ik de telefoon aan de chauffeur wil geven, doet deze teken dat hij zelf aan het bellen is. Ik vraag aan dame even te wachten,…. Maar deze haakt in. Ja lap zeg,… ik bel terug en de dame stelt ons gerust dat ze de chauffeur kent en dat het goed komt… “no worry, no worry!” Onderweg stappen er nog meer Vietnamezen op, ook al zit het busje helemaal vol. Er worden in het gangpad van het busje kleine kinderstoeltjes gezet zodat deze ook kunnen zitten. “Da kan toch niet, man man.” Wat later stopt de chauffeur op de snelweg gewoon langs de kant waar een auto staat stil staat. Wij moeten uitstappen en we worden verzocht in die wagen te stappen. Onze rugzakken worden uit de taxibus gehaald en in de geparkeerde wagen gestopt. In de geparkeerde wagen zitten ook nog andere toeristen. Ja het zal wel normaal zijn zeker, hahaha go with the flow,… verstand op nul en instappen. We openen wel onze google maps op onze telefoon om te kijken of we in de goede richting rijden. Dat is het geval dus dan zal het wel goed komen denken we. We worden aan ons hotel afgezet, dus alles is weer goed gekomen. Voor de rest ziet het er hier maar een dooie boel uit in de verdere omgeving. We doen nog een wandelingetje om onze beentjes te strekken en gaan nog ergens een hapje eten. We zijn naar onze normen vroeg op de kamer. Morgen gaan we dus de boot op naar het wereldberoemde Ha Long Bay.