Cao Bang

We zijn op dit moment in Cao Bang. Hier is het inderdaad een heel stukje minder toeristisch dan in Hà Giang. Echt een stukje puur natuur! En wat is het zalig om hier door te cruisen achterop op de motor. Honderden haarspeldbochten leggen we af per dag. Onze groep is ook een stukje kleiner geworden omdat we gisteren zijn opgesplitst na het ontbijt. Het andere deel van de groep bleven in de toeristische kant rond rijden, en wij zijn dus naar een andere provincie gereden waar het minder druk is. We zijn nu nog met 4 drivers en het andere koppel op pad. Het eerste uur gisteren op de moto was zeer gevaarlijk omdat we hoog in een dichte mistbank zaten. We zagen geen 5 meter ver voor ons uit, en met die venijnige bochten is dat dus echt met de billen toegeknepen achterop zitten. Gelukkig werd het daarna toch een heel stuk beter en kregen we waanzinnige uitzichten voor onze neus geschoteld. Omdat we een strak tijdschema hebben en het eerste uur toch veel tijd verloren hadden door de mist, kunnen we wel niet om de haverklap stoppen om foto’s te maken. Ja wel te begrijpen natuurlijk. Gewoon achterop zitten, kijken en genieten. We klauteren ook weer een heel stuk omhoog om een fantastisch beeld te hebben op een weg waar we enkele minuten geleden nog over reden. Een weg met enorm veel haarspeldbochten na elkaar. Het is ook wel weer een pittig stukje klimmen, maar je moet er wat voor over hebben om daarna te kunnen genieten van het uitzicht. Zoals het spreekwoord zegt, voor wat hoort wat! Het is ook een aangename temperatuur van 22 graden, echt perfect weertje. Wanneer we in onze homestay aankomen , krijgen we weer 2 uurtjes tijd om te relaxen, en te douchen. Daarna volgt het avondeten. Weer staat er hot pot op ons menu. Gezamenlijk ons eten koken in een grote ketel dus. Er is weer keuze uit kip, rund, en varkensvlees. Onbekende groenten, en rijst. Toen ik een uurtje voor we gingen eten even in de tuin van onze homestay ging kijken, zag ik een jong  meisje met een hakmes te keer gaan. ik schat ze ongeveer 10 jaar. Ze was een kip in grove stukken aan het hakken. Van kop tot teen, moest het dier eraan geloven. De stukken kip lagen op een hoopje, en diende dus wel degelijk voor ons avondeten. Hele kippenpoten gingen gewoon mee in onze hot pot. Dit zijn wij natuurlijk niet gewoon. Hier eten ze echt alles, van eender welk dier op. Hond eten ze ook graag, net zoals in China dus. Het Nederlandse koppel zag zo eerder in Hanoi op een marktje, gewoon een hond in zijn hele gegaard aan het spit. We zullen het waarschijnlijk ook nog wel tegenkomen daar dan. Je kan het deze mensen natuurlijk niet kwalijk nemen zeker, zij hebben in tijden van oorlog moeten overleven, en alles eten wat op hun pad terecht kwam. Het zit in hun cultuur. Vandaag hebben we niet superveel kilometers af te leggen. Het is ook al weer de 4 de dag vanachter op de moto en dat worden we wel gewaar aan onze poep, rug en knieën. Er staat een ritje van 90 kilometer op de planning, en 2 bezoeken aan 2 verschillende grotten, en een boottochtje aan de Ban Gioc waterval. Deze waterval ligt op de grens met China. Over de grotten ga ik zeer kort over zijn, omdat dit me niet echt interesseert. De eerste grot is de Pac Bo grot. Deze plek, die door de jaren heen belangrijke mijlpalen heeft meegemaakt, bewaart nog altijd de overblijfselen en sporen van de revolutie, en van president Ho Chi Minh. Hier wijdde hij zich met hart en ziel aan het leiden van de Vietnamese revolutie en hier stippelde hij een plan uit naar de weg van nationale onafhankelijkheid. Vanaf dat moment werd Pac Bo meer dan alleen een plaatsnaam en werd het een beginpunt van een historisch keerpunt in de revolutie van Vietnam. Voor de Vietnamezen is deze plaats dus echt heilig,….. voor ons is het gewoon,… tja een grot. “ Ach ja, we zen der is geweest eh.” De 2 de grot is wat groter, namelijk 2 kilometer lang onder de grond. Het is wel mooi, maar toch heb ik er geen band mee. Nee grotten is niet mijn ding😂. De waterval kan me gelukkig meer bekoren. Al hangt natuurlijk alles ook af van bepaalde zaken zoals ,welk seizoen kom je hier, stroomt er veel of weinig water, is het bewolkt of is er een stralende hemel. Het is nu niet het perfecte seizoen om de waterval op zijn mooist te zien, maar zeker ook niet het slechtste seizoen. Een waterval blijft toch altijd wel iets puur natuur, en deze is toch ook wel een heel schone. We hebben er door de jaren heen al zoveel gezien, haha. We gaan ook op een bootje en varen zeer dicht tegen de waterval, en we worden een beetje nat door de nevel. Daarna rijden we weer naar de volgende homestay en zo zit er alweer een dagje op, en komt het einde jammer genoeg dichterbij. De natuur hier in het Noorden is toch zeer mooi, en we gaan er nog vaak aan terug denken. Nu gaan we weer lekker Vietnamees eten, hiep hoi! Haha… We zullen ook wel blij zijn als we terug in Hanoi zijn en terug eens iets Westers kunnen eten.