Hà Giang deel 2

Vandaag staat ons een mooie dag te wachten, als het niet te mistig wordt en als het droog blijft. Na ons gezamenlijk ontbijt vertrekken we weer met onze 7 motoren op avontuur, om onze Hà Giang loop rond te krijgen. We worden al vroeg getrakteerd op venijnige bochtjes, ons achterwerk schuift van links naar rechts op het zadel. Het is soms wel wat eng ook, zo schuin in de bochten hangen. Maar dat uitzicht dat we hebben is fenomenaal mooi. Je zou op honderden plaatsen kunnen stoppen om foto’s te maken, na de ene bocht is het uitzicht nog mooier dan uitzicht ervoor, en zo blijft het maar door gaan. De weergoden zijn ons ook goed gezind vandaag. We hebben een droge dag, en de mist is ook wat gaan liggen. Vandaag zouden we 90 km moeten rijden, dus toch een stukje minder dan gisteren. Dit komt ook omdat we onderweg zullen stoppen om nog wat te wandelen, en ook staat er nog een boottochtje op de planning. Onze eerste stop is aan de grens met China, dus we zitten helemaal in het Noorden van Vietnam. We staan op 5 meter van China. Bij onze volgende stop gaan we naar een uitkijkpunt waar we 500 treden omhoog wandelen. Op deze plaats is het best druk en net wat te toeristisch. We zullen onderweg nog een paar keer stoppen om onze beentjes wat te strekken, en genieten van de spectaculaire uitzichten. Tot hier toe toch echt wel het hoogtepunt van onze reis, de Hà Giang loop. Die natuur en de wind langs je heen laten suizen vanachter op de moto. Het boottochtje dat nog op de planning stond was ook rustgevend. Wanneer we in onze homestay aankomen gaan we meteen douchen, en wandelen we nog even langs de hoofdbaan op zoek naar cola zero voor molleke. Het is even zoeken tot we het vinden want zoveel is hier niet te beleven natuurlijk, gewoon een klein dorpje met een paar winkeltjes en wat restaurantjes. Verwacht je natuurlijk niet aan winkeltjes zoals je die bij ons in Europa gewoon bent. Als je in zo een winkeltje 10 producten vast neemt, zijn er 7 van vervallen. Alles ligt onder het stof en zand, er ligt ook geen vloer ofzo in de winkeltjes. Gewoon vuile beton, sommige stukken nog gewoon zand met een stuk karton op. Uiteindelijk vinden we toch nog een winkeltje dat 3 blikjes cola zero heeft liggen. En maar een paar weken vervallen, dus dat valt dan nog mee. We kopen ze dan maar zodat Molleke toch eens iets anders kan drinken dan plat water. Daarna is het weer tijd om met de volledige groep van 14 te eten. Uiteraard weer Vietnamese kost, en vraag me niet wat dat allemaal voorstelde want dat kan ik niet vertellen. Ze zeggen gewoon “Beef, Pork, Chicken” Maar als je de stukken gaat ontleden dan zie je dat beef of het rundvlees  gewoon eruit ziet of een volledig rund in de blender is geweest met alles erop en eraan. De groentjes zijn over het algemeen niet slecht. En met rijst kan je ook niet veel verkeerd doen. In de soep zaten ook rode klonters, wat gestold kippenbloed was blijkbaar. Ja op zich , wij eten ook beuling in België en dat is in principe ook gewoon bloed, dus tja. Het is maar wat je gewoon bent zeker. De avond sluiten we af met karaoke, en er wordt verwacht dat iedereen toch mee doet. We hebben wel goed gelachen en het was wel een plezante avond met zijn allen. Het is trouwens ook de laatste avond met deze groep, we splitsen namelijk morgen op omdat wij en het andere Nederlandse koppel een andere route hadden geboekt. Wij hadden de 5 dagen route geboekt die nog naar een andere provincie gaat. Namelijk Cao Bang, en dit is het minst toeristische stuk van Vietnam, en eigenlijk noemen ze het “The hidden gem” of beter gezegd de verborgen parel van Vietnam. De meeste toeristen gaan 4 dagen op de motor en doen enkel de Ha Giang loop. Maar ik wou absoluut ook de waterval zien die pal op de grens met China ligt. En dat is in de provincie Cao Bang. Na de karaoke kruipen we in ons nestje want morgen wordt het een lange en zware dag waar we 160 km achteraan op de motor zitten.