Malinge Lake… hoezo hebde daar een plannetje voor nodig?

Vandaag belooft het weeral een topdag te worden. Onze boottocht vanavond naar spirit Island in het midden van Maligne Lake. Deze stond ook hoog op ons lijstje aangeduid, vooral bij mij eigenlijk.😂 Een van de meest gefotografeerde plekken van heel Canada. Spirit Island is een klein eilandje met enkel wat bomen en is enkel en allen te bereiken door op eigen houtje naar daar te peddelen, wat niet aan te raden is, of door een georganiseerde boottocht te boeken bij Maligne cruises. Zij monopoliseren dus deze excursie en zijn dus de enige maatschappij die uitvaart naar het piepkleine eiland. Wij hebben de laatste boottocht vanavond om 5 uur. We hopen op mooi weer, want anders zou het allemaal wel eens lelijk kunnen tegen vallen. Met gietende regen en een lucht vol mist zou fataal kunnen zijn. We stonden vanmorgen op en het was bewolkt en aan het motregenen. “Zegt at niewaar is ei”. Achja het is nog vroeg en de dag duurt nog lang, er kan nog veel veranderen denken we maar. We vertrekken na het ontbijt eerst naar Medicine Lake. Het water in Medicine Lake is afkomstig van smeltende gletsjers die ervoor zorgen dat het meer in de zomer volloopt. In het najaar zakt het waterpeil tot het meer uiteindelijk helemaal droog komt te staan. Voor lange tijd was het de vraag waar dit water bleef. Na jarenlang onderzoek kwam men erachter dat er een immens groot grottenstelsel onder het meer en het omliggende landschap doorloopt vanaf waar het water helemaal naar de Maligne Canyon stroomt. En de Maligne Canyon stond normaal gezien ook op onze planning, zoals ik gisteren reeds zei. Helaas is deze ook getroffen door bosbranden vorig jaar en niet meer te bezoeken. We staan dus aan Medicine Lake maar het is nog steeds grauw en grijs en aan het motregenen. Komaan hé weergoden! We rijden maar verder naar Maligne Lake. We gaan een makkelijke wandeling maken hier, want we moeten zeker om half 5 terug zijn om ons in te checken voor de boottocht. Als we een uitdagende wandeling zouden kiezen door de bergen zou het misschien niet haalbaar zijn, en zouden we de boot wel eens kunnen missen. Onze enige kans om Spirit Island te zien. Het is ondertussen wel gestopt met regenen. De wandeling zou ongeveer een  uurtje duren als we nergens stoppen onderweg. Een plannetje van de wandeling is niet nodig voor mee te nemen dus. Er zijn weinig wandelaars te bespeuren, een klein groepje Indiërs, die naar mijn mening te veel lawaai bij hebben. Onderweg zien we een bordje dat er de laatste dagen een beer zou gezien zijn. Hahaha, en berenspray hebben we niet gekocht, allemaal geldklopperij. We komen bij een klein meertje aan waar we even blijven zitten, in alle rust, maar dat is buiten de Indiërs gerekend. Eindelijk die lastposten vertrekken, we zijn nu alleen. Wel niet voor lang want even later komen we nog een ouder koppeltje tegen uit Zwijndrecht. We doen even een klapje. Zo komt ter spraken dat wij ook nog gaan slapen in een tent in Banff en Lake Louise. “En gullie hebt geen berenspray gekocht?,” zegt die man😂 “Gullie houdt wel van avontuur” hahaha hij moest eens weten waar we allemaal al gezeten hebben. Ze wandelen verder, en wij gaan er iet veel later ook maar eens vandoor. We zijn ongeveer halverwege van de wandeling. We komen aan bij een splitsing en er staat geen bordje welke richting we uit moeten. Even goed nadenken… wat stond er nu ook alweer op het plannetje? Was de lus die we moeten maken naar links of naar rechts? We gaan naar links, omdat ik me meen te herinneren dat we een toer rond het kleine meer gingen maken. We komen onderweg niemand tegen en zijn ondertussen al langer dan een half uur aan het stappen. Er zoemen tientallen stomme vervelende muggen rond onze kop. Het wandelpad is bij wijlen glad en modderig. Zouden we toch niet de andere kant op gemoeten hebben? We zullen er lang hier ook wel geraken zeker. Ondertussen tikt onze tijd verder weg, molleke is toch lichtjes aan het stressen. “Er is hier wel nen beer gesignaleerd hé?” …Geen berenspray, geen plannetje, geen drinken en misschien zelfs te laat voor onze cruise. Op een gegeven moment komen we aan bij het meer waar we vertrokken zijn, maar dit meer is gigantisch groot en we zien niet of er nog een wandelpad is, en we weten niet f we helemaal langs het water rond kunnen wandelen. “Gaan we niet gewoon dezelfde weg terug?” Zegt molleke. Maar ik had echt geen zin om dezelfde weg helemaal terug te gaan, die was ten eerste saai, en ten tweede vol  met vervelende muggen.  We discussiëren even, en ik leg me erbij neer. We wandelen dezelfde weg dan maar terug, dan halen we de boot nog wel, dat is een zekerheid.  We wandelen een stukje terug tot ik door de bomen heen kijk en een boot zie varen. Dat is de boot die wij straks ook moeten hebben, en die komt van achter die bocht, zeg ik. Ok, vooruit nog eens rechtsom keren en we wagen het erop. We wandelen langs het meer, het zonnetje komt er door… prachtig toch😂. Ik geniet ervan, maar molleke is toch nog wat argwanend en nog niet helemaal op haar gemak. Ik zei “ Kijk toch eens rond, en besef waar wij zitten… fucking Canada en zie hoe schoon het is, we zijn helemaal alleen in een paradijsschoonlijk land” Ik wist dat het nog een topdag ging worden, haha, geen saaie wandelingen met mij hoor😂. Na een tijdje zien we in de verte de plaats waar de boten vertrekken, en begint molleke toch ook wat te genieten. En gelukkig maar. Een wafel in het restaurant daar hebben we wel verdiend, na een wandeling van meer dan 3 uur verloren te zijn gelopen. We halen dus ook tijdig onze avond cruise. Het zonnetje schijnt niet echt, maar doet wel moeite om door de wolken te komen. We zijn al blij dat het niet regent. We komen aan bij Spirit Island…. De foto’s spreken voor zich. Alleen besef dat het int echt nog zooooo véél mooier is.