De nachtbus naar Ninh Binh

Hallokes ofwel Xin chào, vanuit het prachtige Vietnam. Toen we gisterenavond moe en voldaan terug kwamen aan ons het hotelletje waren onze onze kleren weer proper gewassen en mooi opgevouwen voor een paar euro’s. Handig toch, we kunnen er weer even tegen. Vandaag onze laatste dag hier in Hoi An. Vanavond vertrekken we met de nachtbus richting het Noorden. We reizen naar Trang An, een plaatsje in Ninh Binh. We hebben een rit van een dikke 500 km voor de boeg, wat in Vietnam toch zeker tussen de 10 a 12 uurs rijden wordt. Omdat we alles weer in een sneltempo hebben gedaan, hebben we zo goed als alles hier nu wel gezien. We nemen de fiets nog maar eens mee van ons hotelletje en gaan naar de ochtendmarkt. Daar kan je ‘s morgens goed aanschouwen hoe het er bij de locals aan toe gaat, want die komen hun inkopen dan doen. Het blijft leuk om te zien, maar hygiënisch is het àlles behalve. Vlees dat ongekoeld open en bloot ligt tussen de uitlaatgassen van de brommertjes, ik heb er toch mijn bedenkingen bij. Het wemelt er tenslotte van de vliegen. Als je dan weet dat dit vlees ‘s avonds misschien op je bord terechtkomt, ben je al snel geneigd om vegetarisch te eten. Maar rauwe groenten kan je best vermijden hier want want die worden gewassen met kraanwater. En dan heb je ook nog de streetfood kraampjes. Als je ziet hoe dit eten wordt bereidt op de straat, en vooral in welke omstandigheden, dan loop je van armoede naar de Mcdonald’s. Ook de afwas wordt op straat gedaan, in een teil koud water zonder zeep worden de borden gewoon wat afgespoeld en terug op elkaar gestapeld. Terug klaar voor gebruik. En dat water wordt nauwelijks ververst natuurlijk. Het is allemaal schitterend om te zien, maar om daar zo tussen te zitten op een kinderstoeltje en alles met smaak op eten, dat is toch een brug te ver. Wanneer we uitgekeken zijn wandelen we terug richting de plaats waar we onze fiets hadden gezet. We zien het al van ver, dat onze fietsen er niet meer staan. Dit ga je nu toch niet menen dat onze fietsen zijn gepikt. We kijken wat in het rond en plotseling zie ik wat verder 2 fietsen in een andere staat op de grond liggen. Oef, het zijn die van ons gelukkig. Hoe die daar gekomen zijn weten we niet maar we zijn wel blij dat we dit niet moeten uitleggen tegen de hotel uitbaatster. Dan stond er tegen de avond dus nog de busrit op onze planning. Een dubbeldekker, met 20 slaapbedden en achteraan een toilet op de bus. We hebben wifi en voor ieder bed is er ook een tv scherm voorzien. We kunnen iedereen afzonderlijk onze cocon afsluiten met een gordijn zodat er ook privacy is. De rit op zich was nogal hobbelig, we hebben wel kunnen slapen maar zijn ook meermaals wakker geworden onderweg natuurlijk. Al bij al is dit nog goed meegevallen. We komen aan in Tam Coc, en onze chauffeur laat ons uitstappen. Van hieruit moeten we naar Trang An, dus we bestellen nog maar eens de Grab. En inderdaad binnen de 2 minuten zitten we alweer in een andere auto, die ons naar ons hotel brengt. Dit hotel ligt zeer afgelegen en te midden in de natuur. We hebben een aparte bungalow op het water geboekt. We kunnen er pas in de namiddag in, dus we zetten onze bagage aan de receptie. We kunnen al wel ontbijten en gaan eerst een boterhammetje eten. En dan gaan we weer op pad.