Horendol 🙃

De zon hebben we ingeruild voor een iets minder warme dag. Het is bewolkt en en dat doet ook wel eens deugd. Ze voorspellen ook enkele regenbuitjes. We passen onze vooropgestelde dagplanning een beetje aan, aan het weer. We bezoeken het bamboe bos en een apenpark in de voormiddag. Dit is niet zo heel spectaculair vergeleken met het apenpark dat we in Bali bezochten. Deze apen waren wel wat groter maar het was verboden ze te voederen tenzij jezelf in de kooi gaat. Dan mocht je wel dóór de tralies heen de apen nootjes geven. Gelukkig heb ik wel een tof filmpje kunnen maken van een makaak dat op een paal mooi zat te poseren. Tot hier toe hadden we ook nog geen regen gezien. We waren alleen nat van ons eigen zweet, want het was toch wel een pittig klimmetje bergop. Ons middagmaal nuttigen we op een klein onoverdekt marktje, met verschillende eetstandjes. We bestellen beiden aan een verschillend kraampje, en ja lap daar komen de eerste regendruppels al. Gelukkig kunnen we onder een parasol toch droog zitten om te eten. Na de middag vertoeven we nog wat in het stadscentrum van Kyoto. We spelen ook een spelletje Pachinko in de speelhal. Je moet 18 jaar zijn om binnen te mogen, dus het is eigenlijk een gokspel. Totaal geen idee wat het is, hoe het moet maar het maakt verdomme veel lawaai. Bezie het als een mix tussen een flipperkast en een slotmachiene uit het casino. Je kan er dus geld mee winnen en geld mee verliezen. Het is een raar spelletje, heel hysterisch maar ik wou het wel eens zien en ondervinden. Er zat een Nederlander op zo een machine te spelen en hij sprak ons aan en gaf ons een beetje uitleg. We spelen allebei voor 1000 Yen. Dat komt overeen met een 6 Euro. Je krijgt dan allemaal kleine zilverkleurige balletjes uit de machine onderaan in een bak. Die balletjes schiet je dan omhoog door aan een knop te draaien. Elk balletje heeft in ons geval een waarde van 4 yen. De bedoeling is dat het balletje in het juiste vakje onderaan valt. Valt er een balletje juist dan krijg je meer balletjes, en als al de balletjes op zijn dan heb je gedaan met spelen. Heb je meer balletjes dan bij aanvang van het spel, dan kan je stoppen en de balletjes terug inruilen voor cash. Er zijn natuurlijk nog meer regeltjes en verdubbelaars en andere knopjes waar we niks van kennen. Achja het was eens even leuk om te doen, maar het lawaai dat daar binnen hangt is echt niet normaal. Ik zou zeggen “ Daar weurde horendol van”  We verliezen uiteindelijk samen 12 euro maar hebben ons toch even geamuseerd. Verderop zien we nog zo van die typische dierencafés. Je kan dan een drankje nuttigen terwijl je wat dieren aait. We zien eerst het Bengaalse katten café, daarna het uilen café, ook zien we het shiba inu café, en geloof het of niet maar ook een zwijntjescafé. Er lopen dus allemaal kleine biggetjes rond. Gekker moet het niet worden. Op de terugweg naar ons appartementje staan we op een hoek van de straat wat te sukkelen met Google maps. Een vriendelijke Japanner spreekt ons aan en vraagt of hij moet helpen. Overigens overal zijn ze overal even vriendelijk. En dit is ook sowieso het meest propere land waar we ooit zijn geweest. Er ligt bijna nergens vuil of afval op de grond. Geen sigarettenpeuken, geen papiertjes, of ander zwerfvuil. Even later zien we diezelfde Japanner toch een leeg flesje oprapen van de stoep. Hoogst waarschijnlijk van een onnozele toerist die dat toch op de grond smijt. “Ziedet al gebeuren bij ons? Als er ergens iet op de grond ligt da ge het mee naar huis pakt om het dan in uwen eigen vuilbak te gooien”.