…and more Tokyo

Dit wordt ons laatste reisverslag vanuit Japan. Het land waar we bruisende steden combineerden met prachtige natuur. Het land waar cultuur, beleefdheid, netheid, respect, technologie en een beetje gekheid allemaal hand in hand gaan. Waar we voor het eerst in ons leven het Japanse toilet hebben uitgeprobeerd. Waar we voor het eerst Wagyu hebben gegeten, in een capsule hotel hebben geslapen en op het drukste kruispunt ter wereld hebben overgestoken. Het land waar je op elke hoek van de straat iets uit een machine kan kopen. Waar we verloren liepen in de drukste stations dat onze planeet te bieden heeft. Waar we meer met stokjes hebben gegeten dan met mes en vork. Waar we trein, bus, en metro moesten pakken op dezelfde dag om tot op onze bestemming te geraken. Het land waar we onze noodles lieten maken door een robot…  We hebben weer super leuke herinneringen aan dit prachtig land over gehouden. Onze twee laatste dagen hebben we zoals ik eerder vermelde, in de hoofdstad doorgebracht. We verblijven 2 nachten in een hotel in Shibuya, op een dikke 2 minuutjes wandelen van het Shibuya square. Dit is het kruispunt waar de voetgangers allemaal tegelijk groen licht hebben, en waar je ook diagonaal mag oversteken. Het is echt een gestructureerde chaos, en het systeem werkt eigenlijk fantastisch. Op de hoek van dit kruispunt is er een Starbucks, waar je op de 2de verdieping een mooi uitzicht hebt op de massa mensen die om de 2 minuutjes tegelijk mogen oversteken. Op de spitsuren steken hier per keer een 3500 mensen tegelijk over. En dit gebeurt dus elke 2 minuten. Shibuya is ook bekend omwille van  het standbeeld Hachiko dat hier staat. Hachiko was een Akita Inu hond die in Japan grote bekendheid verwierf door het feit dat hij na de dood van zijn baasje negen jaar lang wachtte op diens terugkeer bij het treinstation van Shibuya.  Een jaar voor zijn dood, in april 1934, werd voor het station een standbeeld voor hem opgericht. Het waargebeurde verhaal is 2 maal verfilmd geweest. Het beeldje is ook een ware trekpleister en hebben we dus ook bezocht. We houden het voor de rest lekker rustig, alles kan en niks moet nog. Toch halen we weer vlotjes 25000 stappen. Dit moet sowieso ons meest vermoeiende verlof ooit zijn. Nu nog een laatste nachtrust en dan maken we ons weeral klaar om terug huiswaarts te begeven. We bedanken iedereen om onze verhalen te lezen en tot gauw👋