Seattle, the Emerald City

Vandaag om 3:59 wakker geworden, net op tijd om de wekker af te duwen alvorens hij kabaal gaat maken. We hebben nog een uurtje de tijd om ons klaar te maken en te ontbijten alvorens de Uber ons komt halen. Vandaag vliegen we naar Seattle, de westkust van de USA. Snel nog wat cornflakes in ons maag proppen, het afwasje doen en een kattenwasje. De Uber komt blijkbaar een kwartiertje vroeger dan afgesproken. Het is buiten aan het miezeren, we vertrekken blijkbaar dan toch op het juiste moment hier want het zou heel de dag een miezerig weertje worden in DC. Een beetje overhaast sleuren we onze koffers het trapje op bij het buitengaan. Klingelingeling…. Da’s kapot! Molleke stoot met haar vallies een bloempot omver. Zouden scherven echt geluk brengen? We gaan het zien. Maar we zijn beide wel opgevoed en leggen nog snel 10 dollar op de keukentafel voor de schade van de bloempot, en sturen een berichtje naar onze verhuurder dat het ons spijt. Eenmaal op de luchthaven aangekomen herkent het systeem onze reispassen niet bij het inchecken. We vragen hulp aan een medewerkster, maar deze vrouw deelt mee dat we aan de balie moeten inchecken en niet aan de self checkin. Ook aan de balie lukt het blijkbaar niet om ons in te checken, en de dame weet ook niet wat het probleem is. Ze wacht op een telefoontje van één of andere persoon die zal bekijken wat het probleem is. We krijgen toch de goedkeuring om in te checken, ook al weten we niet wat het probleem was. Daarna gaan we met onze handbagage door de douane, maar de vriendelijke man die onze reispas scant deelt ons mee dat er een probleem is met onze reispas. Hij zou blijkbaar niet scannen,…. Toch niet weer eh? “Do you travel with a Visa or Green card?” We zeggen dat we geen van beide hebben, maar wel een Esta formulier. Het is in orde zegt de man, hij wou ons blijkbaar gewoon testen, want er was helemaal geen probleem met onze reispas. Ik dacht echt speelt met iemand zijn voeten. De vlucht van DC naar Seatlle duurt ongeveer 5 a 6 uur, we weten het eigenlijk helemaal niet meer want we vliegen weer in een andere tijdzone. De klok schuift nog eens 3 uurtjes terug. De dag gaat lang duren, dat hebben we al wel in het snuitje. En dat zal uiteindelijk ook blijken want we zien de eerste 24 uur ons bed niet😂. Dat wordt een nachtje door doen dus. We komen aan in Seattle, ook genoemd Emerald City. Op de luchthaven kopen we tickets voor de monorail, die brengt ons naar het centrum. Ons Hostel ligt pal in het centrum naast de Pike place market. Deze pittoreske markt, die al in 1907 werd geopend, wordt beschouwd als het hart en ziel van de stad en is tevens een van de oudste markten in de USA. We slapen in een hostel omdat een hotel niet te betalen is in Seattle centrum. Onder de 300 euro vind je niks voor 1 nacht. We checken in en onze eerste indruk van het hostel is eigenlijk heel positief. Dit hostel heeft ook meerdere awards gewonnen. Iedereen is zeer vriendelijk, en alles gaat er losjes aan toe. We mogen alles gebruiken om ons eten te maken in de keuken. Er staan meerdere koelkasten en hokjes waar reizigers of backpackers hun etenswaren mogen in zetten mits het gelabeld is met zowel je naam alsook je uitcheck datum. En na het uitchecken kan je alles ook gewoon achter laten, zodat andere gasten hier eventueel nog gebruik van kunnen maken en gratis kunnen eten. Zo hebben wij nog enkele zakjes crackers genomen van een andere reiziger. Deze zakjes waren nog niet geopend en kwamen dus nog goed van pas voor ons. We slapen op een kamer met nog 14 andere andere backpackers. Voornamelijk Argentijnen en Japanners. Omwille van de voetbalwedstrijd River Plate - Uruwa Red Diamonds. Deze wedstrijd wordt gespeeld in Seattle, in het kader van het Wereldkampioenschap voor Clubs 2025. Heel het Hostel zit vol met Argentijnen, en allemaal hebben ze het shirt van hun favoriete voetbalploeg aan. We socializen een beetje met een Argentijns meisje, en we komen te weten dat ze van hieruit naar Los Angeles reist om de volgende wedstrijd te zien en vervolgens daarna terug naar Seattle komt om de wedstrijd daarna te kijken. Wij bezichtigen vandaag nog de Pike Place  Market, de Space Needle , en ook Kerry Park ‘s avonds vanwaar we een mooi uitzicht hebben op de skyline van Seattle. Space Needle  is een toren dat symbool staat voor de stad. De top van deze toren lijkt op een ufo, en is wereldberoemd net zoals Frankrijk hun Eiffeltoren heeft, of wij ons Atomium😂. Ook in deze stad lopen weer rare snuiters rond, waarvan je denkt “Van onder welke steen zen die na wèr gekrope” De stad zelf is vrij gezellig, ook al voelt deze weer groots aan. De straten gaan veel bergop en bergafwaarts, en dat begint stilletjes aan zijn tol te eisen. De beentjes worden moe. We wandelen ook iedere dag meer dan 20 km. De dag vliegt weer voorbij, ondanks dat we 24 uurs wakker zijn. Het wordt tijd om in ons nestje te kruipen,….. tussen het gesnurk van die Japanners naast ons.