Met de billen bloot.

Na de indrukwekkende dag gisteren, staat er vandaag weer iets helemaal anders op de planning. We bezoeken enkele wijken die in teken staan van eet, drank en winkelmogelijkheden. Gewoon voor de gezelligheid, en eens de andere kant van DC te zien. Eerste wijk die we aandoen is Adams Morgan, waar we een koffietje drinken. Wat meteen opvalt is dat deze wijk niet echt de koosjere kant is, drug gerelateerd is en seksshops naast bizarre cafétjes huisvesten. Alles is nog wel gesloten . Dit is de buurt waar ‘s avonds gefeest wordt. We wandelen verder naar de volgende wijk, Dupont Circle. Zeer levendige buurt en er is een marktje aan de gang. We wandelen tussen de menigte en merken meteen ook hier weer de hoge prijzen van de producten op. Goedkoop en Washington DC gaat niet hand in hand! Ook in de supermarkten is het duidelijk merkbaar dat alles veel duurder is dan in België. We wandelen ook nog  door Georgetown, deze wijk is de oudste wijk van DC. Hier eten we ergens een betaalbare pizza. We gaan ook nog even langs the exorcist steps. Dit is een locatie waar een scene uit de film The exorxist is opgenomen. Van hieruit gaan we de brug over naar Arlington. Hier is het beroemdste militaire kerkhof van Amerika gevestigd. Arlington Cemetery is dan ook waanzinnig groot, zo ver je kan zien staan witte grafstenen van Amerikaanse soldaten, kilometers ver. Ook presidenten liggen hier begraven zoals JF Kennedy. We bezoeken ook het graf van de onbekende soldaat, dit graf dat 24/7 bewaakt wordt en dat al vanaf Wereld Oorlog 1 staat nu symbool aan alle ongeïdentificeerde gesneuvelde Amerikaanse soldaten. Wat ooit begonnen is met 1 soldaat. We kijken naar de shift overdracht , die overigens elk uur plaats vindt. Zij bewaken de grote witte tombe beurtelings tot de volgende groep weer klaar staat. Uur na uur, en jaar na jaar. Daarna wandelen we naar het Pentagon, waar we eigenlijk niets van zien vanaf de grond. Vlakbij het pentagon is een shopping center waar we ook even in rond wandelen, iets fris drinken en een tussendoortje knabbelen. Nu is het stilaan tijd om met de metro terug naar de Airbnb te gaan met de metro. We besluiten om het niet te laat te maken vandaag want morgenvroeg om 4 uur moeten we opstaan om onze vlucht te halen naar onze volgende bestemming. In de buurt waar wij slapen is ook een supermarkt, we besluiten om zelf te kokkerellen en bij de airbnb op te eten. Maar eerst dus de metro nemen. We hebben nog net genoeg centjes op onze metro kaart staan om ons naar de air bnb te brengen. Dat komt eigenlijk perfect uit, het mag ook al eens mee zitten. Nog snel allebei naar het toilet in het shopping center en dan begeven we ons naar de dichtstbijzijnde metro. We moeten 1 keer over stappen ergens onderweg. De rit in totaal is een 3 kwartiertjes. We zitten ongeveer een 5 a 10 tal minuutjes op de metro en molleke begint lichtjes te zweten, en zegt dat ze naar het toilet moet. In mijn hoofd speelt het af als “Jaja, ze heeft weer te veel gegeten, komt wel goed…. Hou maar eventjes op” en ik weet niet precies wat er in haar hoofd afspeelde maar volgens mij toch net iets serieuzer dan wat er in mijn hoofd afspeelde. Ik dacht,… we zijn net naar toilet geweest, ze overdrijft weer. En ik zeg tegen haar dat ze eventjes haar ogen moet dicht doen. Dat ga niet helpen , zegt ze. “Ik moet er uit! Ik haal het niet meer tot waar we moeten overstappen”. De eerst volgende halte staat ze op en zegt ze het nog eens. “Ik moet eruit!” Ok, vooruit we stappen af en gaan met de roltrap uit het metrostation, want natuurlijk is hier nergens een toilet te bespeuren in het station. Ook buiten in de directe omgeving niet echt iets te bespeuren van hotel of winkel ofzo. We staan te wachten voor het rode licht. Het is te zeggen, ik sta te staan en zij zit op haar hurken met dicht geknepen billen, bijna met haar poep op het trottoir. Aan de overkant van de straat is een parkje, dat verscholen is achter een haagje of struiken. Dan moet het maar daar gebeuren. Ze loopt over de straat, dwars door het rode licht net wanneer auto’s op het punt staan te vertrekken. Tuuuut, tuuut…. Aiai dat kwam maar net goed. Ik blijf verbaasd achter op het kruispunt. En wanneer het licht op groen springt loop ik ook over en ja hoor daar zit ze… in de bosjes met de billen bloot. De details gaan we hier niet bespreken natuurlijk maar je weet wat ze zeggen. “Aje moe kakkn, moe je kakkn!”😂. Dan moeten we natuurlijk weer wat centjes op onze metrokaart opladen voor onze rit verder te kunnen zetten. Wat zei ik daarnet? Het mag al wel eens meezitten…. “Teute Gerard”.