Shinkansen, … Hoe gemakkelijk toch!

Kon'nichiwa! Ofwel Hallo!
Vandaag verlaten we Nagoya, en nemen we de Shinkansen naar Osaka.
De Shinkansen is de kogeltrein, deze haalt snelheden tot om en bij de 300km/uur.
Japan heeft een zeer groot en efficiënt spoorwegen netwerk. En de treinen zijn altijd stipt op tijd. Alleen is het nog even uitzoeken hoe dit juist in zijn werk gaat, en gelukkig hebben we nu ook overal wifi. We hadden namelijk een pocket wifi gehuurd vanuit België nog. Dit is een klein bakje  dat toelaat om meerdere apparaten te verbinden met internet, waar je ook bent in heel Japan. Zo konden we ervoor kiezen om dit bakje te laten leveren bij ons eerste hotel. We namen de pocket wifi gisteren nog in ontvangst, er zat ook een grote enveloppe bij om het na 3 weken terug te sturen. Echt wel handig allemaal. Voor we de shinkansen nemen bezoeken we nog het Nagoya Castle. Het kasteel is in de jaren 1500 gebouwd , en diende ter bescherming voor de stad Osaka. Hier leefden de Shogun en Samurai met hun leger. De hele geschiedenis ga ik jullie besparen want die ken ik zelf ook niet. Wat ik wel weet is dat dit kasteel in 1945 grote schade heeft gelopen tijdens Amerikaanse luchtaanvallen. Het is met de jaren terug gerestaureerd en op het dak pronken twee 18 karaats gouden dolfijnen. Dit is waarschijnlijk niet het mooiste kasteel dat we gaan zien in Japan maar toch wel het vernoemen waard. Onze bagage kon gelukkig  in het hotel blijven zodat het onze wandeling vergemakkelijkt. Later halen we de bagage op en nemen we eerst de metro naar het treinstation. We kunnen onze Japan Railpass gebruiken om met de supersnelle trein te reizen. We kunnen zelfs een stoel laten reserveren op het station. Ik zal er nog even bij schrijven dat het druk is op het station. Ik herhaal, het is druk in de stations van Japan. Echter lukt het ons aardig om zonder kleerscheuren de trein te nemen. Poepsimpel,… fluitje van een cent, of een YEN in dit geval, haha… iedereen staat gestructureerd netjes op een rijtje te wachten wanneer de volgende trein komt. Het is allemaal zeer duidelijk, op je etiket staat welke wagon je moet nemen en de trein stopt precies op de plaats waar jij moet wachten om in te stappen. Eerst mag iedereen uit stappen langs links en daarna mogen wij langs onze kant  links de trein op. De stoel waar je moet gaan zitten staat ook netjes aangegeven op het kaartje en dus ook in de wagon. Vergelijkbaar met het vliegtuig nemen. We komen aan op onze plaats waar moeten zitten, …Ja lap zeg… Da meende nu toch niet. Er zit al volk op onze plaatsen,… van die Japanners moet je het hebben! Even ons kaartje erbij halen zo dat we die Japanners kunnen weg jagen op een beleefde manier. Wij zijn tenslotte dat stelletje toeristen. Ongelooflijk maar die hebben net hetzelfde kaartje als ons, dezelfde zitplaats… maar een andere wagonnummer. Ai ai, wij zijn in de verkeerde wagon gestapt en we waren nog zo zeker dat we juist zaten. Toch met snel zijn iets verkeerd gelezen waarschijnlijk. Ik geef het toe, het was mijn schuld molleke. Enfin, we  verontschuldigen ons en die oude man helpt ons verder door om aan de controleur van de trein te melden dat wij fout zijn ingestapt. We mogen even later door 3 wagons  heen zwijmelen. Wetende dat de trein 300 km per uur rijdt en het soms lastig is om je evenwicht te houden met een trekking zak op je rug en een kleine rugzak op je buik. Achja, weer wat bijgeleerd en dat zal ons nu niet meer overkomen. We komen aan in Osaka. Het station waar we afstappen in Osaka is nog een stuk drukker. Het drukste treinstation ter wereld moeten we nog tegenkomen in Tokyo. Maar eigenlijk zijn de top 25 drukste treinstations ter wereld allemaal in Japan. Na de treinrit eten we nog snel iets en  nemen we de metro naar ons volgende hotel. De halte waar we moeten afstappen is ongeveer een kwartier wandelen nog en dan kunnen we inchecken bij book and bed. Het interieur van deze accommodatie lijkt op een bibliotheek en we hebben hier gewoon een bed achter een gordijntje tussen de boeken. Links ,rechts en boven ons slapen ook nog mensen, maar speciaal is het wel. We wouden echt een mix van vreemde hotels beleven. Niet te saai voor ons. We hebben een gemeenschappelijke ruimte waar we wel kunnen douchen en ons omkleden. Een soort privé cabine vergelijkbaar met wat je wel eens op een camping tegen komt. Maar dan wel kleinschalig. De rest van de dag en avond besteden we in de drukte van Osaka. Je kijkt de ogen uit je kop, waanzin. Maar dat beste lezers… is helaas voor een andere keer.