Takayama

Vandaag rijden we met de snelste  shinkansen, namelijk met de Nozomi van Kyoto naar Nagoya. Met een enorme vaart vliegen door het Japanse landschap. In Nagoya stappen we over op de trein die ons naar Takayama brengt. Na een kleine 3 uurtjes zijn we op onze bestemming. Onderweg zien we een een aantal riviertjes en kleine watervalletjes, met op de achtergrond het heuvelachtig landschap. We hebben ooit slechtere uitzichten gehad op een treinrit. De naam Takayama betekent dan ook  hoge bergen en ligt prachtig gelegen tussen de bergen van de Japanse Alpen en ademt nog de sfeer uit van het oude Japan. Het is er doorgaans zeer rustig en uiterst gezellig. Je waant je echt terug in de tijd. We verblijven er 2 nachten in 2 verschillende accommodaties. In Takayama is er ook jaarlijks een Japans Festival met handgemaakte praalwagens. Wanneer denk je? Jaa, inderdaad net nu wij hier zijn dus,  en daar gaat de rust. En het gezellige oude stadje is bezaaid met tienduizenden toeristen en Japanners. Maar goed, het is wel speciaal om net NU hier te zijn en dat beseffen we ook wel. Het festival duurt 2 dagen, dus normaal gezien kunnen we op de 3de dag hier nog wel even de sfeer opsnuiven uit de oude jaren vooraleer we naar onze volgende bestemming gaan. Maar eerst genieten van de praalwagens en het festival. Deze wagens zijn eigenlijk rijdende tempels en  worden voortgetrokken met zware touwen. Deze tocht wordt begeleid met Japanse livemuziek wat in ons oren klinkt als herrie😂. Bovenop de praalwagens staat een grote drum die wordt bespeeld en er lopen tal van fluitspelers rond de wagens. Wanneer de stoet gepasseerd is door de smalle straatjes wordt ineens duidelijk hoe druk het wel niet is. Echt waanzin! Het is hier ook een stuk kouder en de temperatuur daalt tot 15 graden. We hebben voor onze eerste nacht hier weer een appartementje, en voor onze 2 de nacht weer een Ryokan. Wanneer we wakker worden de volgende morgen, gaan we eerst zonder onze rugzakken even informeren of we onze bagage al kunnen achterlaten bij de Ryokan. Het is immers maar 2 straten verder, (neeje niet met Carry Goossens en Jan Van Dyke😂). We worden meteen verzocht om onze schoenen uit te doen en pantoffeltjes aan te doen wanneer  nog maar in de inkom van de Ryokan zijn. Deze dame spreekt enkel Japans, en is wel super aardig tegen ons. We mogen onze bagage halen en achter laten tot we kunnen inchecken. Vandaag doen we eens rustig aan, we kuieren wat door het stadje, bezoeken wat souvenir winkeltjes, eetkraampjes en wandelen langs de rivier. We houden nog eens een stop om te picknicken aan het water. Poging nummer 2, haha… onze vorige picknick hield niet zo lang stand door de hongerige raven die ons lastig vielen. Nu was het al veel aangenamer en kregen we enkel het bezoek van Japanse koi vissen. We gaan vandaag eens een keertje vroeg naar onze kamer zodat we rustig kunnen genieten van onze Ryokan en hopelijk kunnen we morgenvroeg eens door het oude stadje slenteren zonder de massa toeristen.