Een tussenstopje in Hanoi

Vandaag staat ons weer een lange dag te wachten, eerst hebben we nog een uitstapje naar een grot, waar we met kleine sloepjes doorheen varen. Echter stelt het niet zoveel voor hoor. We hebben inmiddels al wel wat van de wereld gezien en zijn niet heel snel meer onder de indruk van iets, wat natuurlijk ook normaal is. Rond de middag moeten we het cruiseschip verlaten en overstappen op een kleinere boot zoals eergisteren het geval was. Wij stappen als laatste in de kleinere boot omdat molleke snel zeeziek wordt als de boot nog een tijdje blijft dobberen. Zo we kunnen vertrekken, nog even kijken en natellen of iedereen wel op de boot zit. Nee we missen er nog eentje blijkbaar,…. Ja natuurlijk onze Australiër komt nog aangelopen op de sandalen van de cruiseboot. Hij doet de sandalen uit en wil op blote voeten mee. Heeft die nu echt geen andere schoenen bij zit ik te denken? Haha, de directeur van de cruise zegt dat hij de sandalen mag houden. “ Thanks a lot mate, appriciated, thank you,… wheeeaaw!” Zo iedereen mee nu? Vooruit hup met de geit. We varen naar de haven waar we een taxibusje nemen, dat ons naar de hoofdstad brengt. Namelijk Hanoi. In deze stad nemen we om middernacht de slaapbus naar Sapa. Maar eerst wacht ons nog een namiddagje in deze stad. We zitten nog opgescheept met onze rugzakken, waar we natuurlijk wel vanaf willen. De beste optie lijkt ons om het te vragen aan het hostel waar we volgende week zullen verblijven in Hanoi. Ja inderdaad we komen binnen een weekje nog enkele dagen terug naar Hanoi. We besluiten gewoon er naar toe te gaan en het gewoon te vragen. Geen enkel probleem, we mochten onze tassen gewoon ergens zetten in de lobby van het hostel, tot vanavond. Nu hebben we onze handen vrij en kunnen we al eens kennismaken met deze stad. Het is hier natuurlijk weer gigantisch druk, met overal getoeter van duizenden brommers en auto’s. En zelfs in de binnenstad is dit het geval. De stad is niet bepaald de meest propere of modernste maar toch heeft het wel een  gezellige vibe. En zeker old town, waar je overal met de riksja naartoe gebracht kan worden. Op de stoepen staan tal van opgezette restaurantjes langs de kant. De typische streetfood standjes net zoals in Ho Chi Minh City. Echt wel cool om te zien, maar toch net iets te gevaarlijk om te eten. We spelen beter op safe, ook al wil ik daar toch eens een keer eten op die ministoeltjes waar het eten voor onze neus klaar gemaakt wordt op de stoep. We willen ook nog de beroemde treinstraat bezoeken, maar deze zou afgesloten zijn vertelde iemand eergisteren op de cruise. De straat zou minstens nog heel de maand Maart afgesloten zijn voor de veiligheid en streng bewaakt worden door de politie. Deze treinsporen lopen dwars door een woonwijk, en de treinen zijn dagelijks ook actief. Kleding die buiten te drogen hangt wordt naar binnen gehaald door de locals, scooters worden aan de kant geschoven zodat de trein juist genoeg  plaats heeft om er voorbij te kunnen. En wanneer de trein er aankomt drukken bewoners zich stevig tegen de muur of springen in de deuropening van hun barakken huisje. De trein is slechts een klein beetje verwijderd van de gebouwen en soms is er aan weerszijden van de trein maar een paar centimeter speling. En als de trein voorbij is gereden gaat iedereen weer verder met de orde van de dag. De Trein rijdt ook dwars door het centrum, aan beide kanten van de spoorlijn staan ook terrasjes op enkele centimeters van de rails. En natuurlijk ook massaal veel toeristen met hun gsm of camera in de hand. Maar dus blijkbaar zou heel dit spektakelstuk afgesloten zijn voor toeristen, wegens je raadt het al… de veiligheid. Echter als je de juiste personen of plaatsen vindt geraak je toch via via nog in de straat. Zo vinden we op internet een telefoonnummer van iemand die een cafétje heeft in de straat, en via de achterkant van zijn huis zou je toch nog in de straat geraken. We sturen hem een bericht en hij stuurt dat we 40 minuten op voorhand dat de trein komt naar hem moeten komen, zodat hij ons binnen laat, en we ons door niemand onderweg mogen laten tegenhouden. Ja raar, allemaal hoor maar goed we besluiten dus om toch maar eens te gaan kijken. We komen dichter en dichter in de buurt van deze fameuze Hanoi trainstreet. We volgen de weg via Google maps. Plotseling staan we pal op de spoorweg, geen politie, geen barricades. En honderden toeristen die staan te drummen om een plaatsje te bemachtigen op één van de vele terrassen in de straat. We begrijpen er helemaal niets van, … de straat is dus helemaal niet afgesloten. Of toch vandaag niet, we weten het niet goed…. Soms wel en soms niet misschien. We proberen ook om een plaatsje te vinden. We zitten niet echt op de eerste rij maar nog redelijk dicht om de trein te zien passeren. Hier moeten we volgende week nog eens proberen om het wat beter te kunnen zien maar dan wel in de ochtend, misschien is het dan iets minder druk. We wandelen nog even door de zotte binnenstad, waar altijd iets te beleven valt. Zo zien we nog tal van zaken, waar ik later nog wel over zal schrijven wanneer we terug in de hoofdstad zijn. Nu nemen we eerst nog de nachtbus naar het groene Sapa. Sapa ligt in de bergen, namelijk in het Noord westen van Vietnam. Het is er ook een stuk kouder dan Hanoi. Dus trui en jas alvast bij de hand, en nu de slaapbus op.