We schoven op ons gat…. Boempatat

Na een kort nachtje op de slaapbus komen we aan in Sapa. Deze rit duurde een kleine 6 uurs. De lucht is grauw en grijs, het regent een beetje en het is 8 graden dus best koud. Als je weet dat we vorige week nog 35 graden hadden in het zuiden. Eenmaal we aankomen in Sapa, moeten we nog via Grab een chauffeur regelen die ons naar onze homestay zal brengen. Deze homestay ligt ten midden van de rijstterassen, en dus ook in de bergen. We worden vriendelijk onthaald door de familie die slaapkamers verhuurt. We kunnen nog wel niet op onze kamer, maar we kunnen al wel inchecken en we mogen wachten in de gezamenlijke ruimte tot onze wandeltocht begint. We hadden thuis voor vertrek al een begeleide wandeltocht geboekt in dit prachtig stukje natuur. Maar ja, we konden toen natuurlijk ook niet voorspellen dat het mooie stukje natuur verstopt zou zijn door een dik pak mist. We maken er maar het beste van denken we maar. Een plattelands meisje uit deze regio zal ons vandaag door deze regio gidsen. Onze wandeltocht duurt normaal 6 a 7 uurs. Het wandelpad slingert zeer stijl omhoog en is glad, modderig en de beentjes worden op proef gesteld. En als ik zeg stijl dan bedoel ik ook echt stijl. Onderweg komen we bijna niemand tegen. Helaas hebben we dus alleen maar een beperkt uitzicht, en had ik dit geweten op voorhand, dan waren we er niet aan begonnen. Op onze weg terug naar beneden komen we nog een inwoonster van dit gebergte tegen, die ook op weg is naar beneden. Ze ziet hoe moeilijk we het hebben en helpt ons ook een handje. Ik ben 6 keer gevallen en molleke is toch ook een paar keer onderuit gegaan, desondanks ze ondersteuning kreeg van de 2 locals. “Slowly, very slippery” Ja dat hebben we gemerkt. We hebben er op een gegeven moment echt genoeg van, en wanneer we op een verharde weg terecht komen. En terug auto’s en scooters zien passeren beslissen we om de excursie te beëindigen. We vragen om een taxi te bellen die ons naar onze homestay kan brengen. Die tocht omhoog was best pittig maar nog te doen, maar de afdaling was echt gevaarlijk. Gelukkig was er een gids mee, want met ons tweetjes had het misschien anders kunnen aflopen. Ze heeft ons nog meermaals ondersteuning en een houvast moeten geven of we waren nog meerdere keren tegen de grond gegaan. De taxi die we voorgeschoteld krijgen is een brommertje,… en hoewel we gezworen hadden om niet meer met zijn drieën op een brommer te kruipen, hadden we weinig keuze dit keer. We kregen dit keer zelfs geen helm op. We worden afgezet bij onze homestay waar we kunnen douchen. Ook weer zeer primitief hoor, ja dat hoort erbij natuurlijk. Hier zijn geen luxe resorts. Mijn schoenen zijn voor de vuilbak, daar is niet meer aan te beginnen om die nog proper te krijgen. Gelukkig heb ik nog 1 paar reserve mee van thuis. Molleke probeert die van haar nog te redden. En spoelt het grootste vuil ervan af. Alleen kunnen we ze niet meteen drogen dus gaan ze gewoon in een plastiek zakje. Daarna laten we een taxi bellen die ons nog naar Sapa centrum brengt, waar we nog wat in het stadje rond wandelen. Ja we hebben nog niet genoeg gewandeld, haha…. We kijken op onze telefoon naar de verdiepingen die we vandaag gewandeld hebben, en schrikken toch wel wat. 197 verdiepingen afgelegd vandaag en 21.000 stappen in de bergen. Onze kuiten draaien dus overuren. Avontuur hebben we vandaag gehad, mooie foto’s niet. Morgen hopen op beter weer maar ik heb mijn twijfels. Vandaag liggen we eens een keertje voor 22:00 uur in ons bedje.