Washington D.C.

We kwamen aan op de  Washington Dulles International airport. We kopen eerst een sim kaart om zo een  Amerikaanse gsm nummer te hebben, en alsook om altijd internet te kunnen raadplegen in geval van nood. We gaan naar ons eerste verblijf met het openbaar vervoer, en de goedkoopste optie is de metro. We moeten 1 keer overstappen, en het laatste kwartiertje te voet verder. Moet lukken, want we hebben geen zin om 70 dollar te betalen voor de Uber, en naar de prijs van een taxi heb ik zelfs niet gekeken. Het wijst zichzelf een beetje uit eigenlijk, en we zijn al wel wat gewoon. We geraken op onze eerste bestemming, en hebben toch een 50 euro uitgespaard, alleen wat meer zweet verloren onderweg. Toch nog een pittige 20 minuten stappen met de reiskoffers vanaf de metro naar ons verblijf, en dat bij een plakkerige 33 graden. We slapen bij Clifford, hij baat hier een Airbnb uit en had de airco al flink laten draaien toen we aan kwamen. We zetten onze koffers af, frissen ons snel op en gaan toch al even naar het Capitool kijken. Want morgen zal het een pakje drukker zijn hoogstwaarschijnlijk. En ze voorspellen onweer, en zware regen morgen.  We gaan terug de metro op en het lijkt net of we onszelf in één of andere Amerikaanse film bevinden. Zo herkenbaar, die setting… We bezoeken het Capitool dus, en dit is een van de meest invloedrijke plekken van het land. In dit gebouw worden de wetten geschreven. We moeten ook nog ergens eten zien te scoren, want dit lijkt een probleempje te worden hier in de buurt. Weinig eetgelegenheden in de wijk Capital Hill waar we ons bevinden, dus we raadplegen Google Maps en vinden een Mc Donalds. Bij het afrekenen van onze bestelling haal ik uit mijn heuptasje AL onze Amerikaanse Dollars. Omdat er nog andere rommel in zit, dat ik er vergeten uit te halen had, en het niet praktisch was om te liggen hooien daartussen. De zwarte dame achter de desk wijst me daarop aan en zegt met een Amerikaanse tongval “ Take just what you need boy,… this is DC.”… Ze heeft waarschijnlijk wel gelijk, want er lopen rare snuiters rond in deze stad, die het wel eens op geld van anderen gemunt kunnen hebben. Ondertussen is het ook beginnen regenen en trekken we onze poncho’s aan en keren we terug naar onze Airbnb. En nu maar hopen dat het onweer wat zal meevallen. Slaapwel.