HCMC deel 2

Gooooooooodmorning Vietnam! Deze legendarische zin kon ik nu toch niet laten liggen, hahaha….Gisteren  was het toch nog half 2 geworden toen we uiteindelijk op de kamer waren, en haalden we toch nog meer dan 30 000 stappen. Het was een warme, half zonnige dag met om en bij de 30 graden, onlangs dat ze 90% regen voorspelden, hebben we geen druppeltje regen gezien. We bezochten nog enkele highlights van de stad, zoals het café appartement complex en de Ben Thanh Market. Het café appartement is eigenlijk gewoon letterlijk wat het woord wil zeggen. Een appartement dus met 10 verdiepingen, met op elke etage enkele cafés, restaurantjes en winkeltjes. De Ben Thanh Market is de grootste, meest drukke en oudste markt van heel Vietnam. Deze iconische markt telt 1500 kraampjes met lokale souveniertjes, verse voeding, kleding en eetkraampjes. Natuurlijk is het onmogelijk om heel deze markt in 1 keer te bezoeken. We besluiten om morgenvroeg terug te gaan, het ochtendmarktgevoel, weet je wel. De skyline van HCMC willen we ook nog zien als de ledlichten van de stad aan gaan. Hiervoor moeten we de grote brug oversteken om aan de andere kant van de rivier te geraken. Eerst nog even ons leven riskeren door de drukke straat over te steken. Zoals ik eerder al verteld heb, is het een mierennest van brommers en auto’s. De bromfietsbestuurders zigzaggen tussen de auto’s en anticiperen zeer bruusk. Stoplichten zijn er nauwelijks, of werken niet. Ik las al op het internet dat je gewoon geen bang moet hebben om over te steken, en steeds dezelfde snelheid moet aanhouden om als voetganger. Als je bang bent en steeds stopt of terug achteruit stapt omdat er een brommer komt aangereden dan is dat verwarrend voor de bestuurder van de brommer. Hij kan beter anticiperen op de snelheid van de voetgangers door wat af te remmen en juist wel of niet extra gas bijgeven. Met dus als gevolg dat ze net voor of achter je voorbij razen. Best wel eng, maar gewoon verstand op nul, hand omhoog  en gaan. Ook wandelen we nog door de Bui Vien Walking street. Het is er ’s avonds altijd druk met andere reizigers, locals en artiesten die optredens doen met vuur, of je kan je vergapen aan de schaars geklede meisjes die dansen op de podia voor een club. Voor wat geld bieden ze hoogstwaarschijnlijk ook andere diensten aan als je weet wat ik bedoel. Door de straat klinkt ook oorverdovende muziek, en kan je aan beide kanten van de straat zitten in talloze clubs. Begrijp je dat we om half 2 pas terug op onze kamer waren, haha. Vandaag begon onze dag met eerst een ontbijtje op het dakterras van ons hotel. Vervolgens wandelen we naar de overdekte grootste markt waar we eerder dus al eventjes passeerden. Op de markt zelf verdwaal je door je door de smalle gangetjes. Zijn we daarnet hier niet al geweest? Ons motto is dan “Kweeget nimmèr wandel maar raak en we zullen wol zien waar da we uitkomen.” We kopen op de markt enkele T-shirts en Molleke een petje. Afpingelen natuurlijk, ook al kost dat hier haast niks. Maar dat komt natuurlijk ook omdat je eerst een t-shirt vast hebt, en meteen wordt aangesproken door de verkoper of verkoopster. Ook al was je niet meteen geïnteresseerd in het product ofzo. En als je verder loopt hoor je het volgende  “ Two hundered Fifty…. Hello,…. No,no no wait … two hundered … hello, wait, …ok… hundered, madame? Madame? Hundered ok for you? ….” Alleej vooruit dan maar, 100 duizend voor een t-shirt. 100.000 Vietnamese dong is 3,20 euro. Na de markt besluiten we om te gaan eten bij het Oasis café. Hoe kan ik dat het best omschrijven? Euhm, een soort feeëriek café waar je aan tafel zit in een soort waterbassin, omringd door honderden Koi-karpers in een soort van jungle dat is aangelegd met stenen paden over het water, en sprankelende watervalletjes. Als je de foto’s beziet dan begrijp je het misschien beter. Maar om bij het café te komen is het toch verstandig om een Grab te bestellen, omdat dit toch best afgelegen is. Ondertussen heb ik dus ook de app op mijn gsm gezet, zodat we nu samen een brommer of auto kunnen oproepen. De brommer is het snelst in deze stad omdat deze overal tussen kan. Dus ik bestel er eentje en Molleke besteld er eentje. Zoals je weet, binnen de 2 minuten zit je vanachter op een brommertje, vanaf het moment dat je nog maar bevestigd. Mijn driver is er als eerste. We maken duidelijk aan de driver dat we graag nog een minuutje wachten op de andere driver zodat we toch een beetje samen kunnen blijven. “Maar da is helemaal niet nodig zegt hij, geef die gsm maar eens hier” Hij annuleert de andere driver en zegt dat we gewoon allemaal op dezelfde brommer gaan. Wij kijken elkaar verwonderlijk aan,… “Tja,… ja dan maar zeker? Nie?” Voor we het beseffen zitten we dus met zijn drietjes op de brommer. Na een dolle rit komen we aan bij het Oasis café en zegt onze driver dat we nog moeten betalen. Huh? Hoedan? Dat gebeurd toch automatisch? … De Vietnamees zegt dat we met 2 op de brommer zaten en voor 2 ook moeten betalen, en dat hij de andere geannuleerd heeft. Dus hij wil gewoon wat in het zwart bijverdienen zeker. Hij vraagt wel het driedubbele dan normaal, wat natuurlijk niet de afspraak was. En we hadden helemaal niets afgesproken want voordat  we het beseften zaten we al achteraan op de brommer. Ik geef de man een beetje extra maar niet wat hij vraagt in ieder geval, ik heb ook geen zin in een héél gedoe en leer uit deze zaken dus weer wat bij. De volgende keer dat we ons weer willen verplaatsen met de brommer, dan zal het toch ieders apart zijn. Maar eerst gaan we dus een hapje eten in het iets of wat speciale café. Na de lunch bestellen we dus voor de veiligheid 2 brommertjes om terug naar het centrum te rijden. De rest van de dag krijgen we gemakkelijk rond in het grote stadscentrum. Tegen de avond besluiten we om de zonsondergang te zien aan de andere kant van de rivier. Te voet halen we niet meer op tijd, dus inderdaad nog maar eens 2 brommertjes bestellen. We zijn het ondertussen al goed gewoon geraakt. Overigens moeten we nog eten, een doucheke pakken en naar den Antwerp kijken. Ja dat wordt weer een kort nachtje want ondertussen is het weeral half 3. Slaapwel!