Sapa, … The city in the fog

We zouden normaal gezien vandaag naar de Mount Fansipan gaan met de kabelbaan. Gisteren hadden we dus heel de dag mist voor onze ogen in de bergen, en dus was de kans reëel dat vandaag hetzelfde weertype voorgeschoteld kregen. We staan vroeg op en ontbijten nog in onze homestay. We hadden gisteren ook nog onze vuile kledij afgegeven zodat die weer uitgewassen kon worden. Ziezo, alles is weer proper, handig toch, maar ook wel noodzakelijk natuurlijk. We checken uit en gaan weer door naar onze volgende bestemming. Deze bestemming ligt net buiten het centrum van Sapa, en niet zo ver van de kabelbaan. We worden weer netjes afgezet bij onze volgende accommodatie door een Grab rijder. We hadden ons oog weer laten vallen op een bungalow, met uitzicht op een dal te midden van de rijst terrassen. Onze Grab driver zet ons af op de hoofdweg omdat het weggetje naar ons verblijf geen auto’s toe laat. We moeten nog 1 km verder afdalen naar onze bungalow. Ook weer een venijnige afdaling, maar we kunnen gelukkig opgehaald worden met een brommertje dat ons naar onze bungalow brengt. Eenmaal aangekomen worden we weer vriendelijk ontvangen, en wordt ons meegedeeld dat de bungalow nog gekuist moet worden en de check in pas om 14:00 u is. Wat natuurlijk logisch is. We bespreken of het zin heeft om naar mount fansipan te gaan vandaag omdat het weer zeer mistig is. Het weer kan elk moment variëren en eenmaal boven de wolken is de hemel altijd blauw. We besluiten om gewoon te gaan en het erop te wagen. We wandelen naar de kabelbaan , en we willen ticketjes kopen om naar het hoogste punt van Vietnam te gaan. Met zijn 3143 meter hoog is deze berg ook meteen de hoogste van heel de regio Indochina. De kabelbaan is de langste ter wereld, met in totaal 6.3km in lengte. Een ritje in het karretje naar boven duurt ongeveer 20 minuten. Eenmaal boven heb je een mooi uitzicht, en wandel je over stenen trappen nog naar een tempel. Je zou bij helder weer China kunnen zien. We ontmoeten nog een Nederlands gezin bij een koffiebar waar we even een praatje mee maken. Er komt ter sprake dat hun vlucht naar Nederland werd afgelast omdat ze vlogen met Qatar Airways, en door de onstuimigheden in het midden Oosten gaat de vlucht niet door, ze zullen 5 dagen langer in Vietnam moeten blijven en vervolgens vliegen naar Beijing. Wij vliegen niet met Qatar of Emirates dus wij gaan normaal dat probleem niet hebben. Gelukkig, of misschien eerder spijtig😂. Langer blijven door onmacht zie ik wel zitten hoor. Maar goed, we gaan dus ticketjes kopen voor de kabelbaan. De dame achter het loket stelt ons teleur. Ze laat live foto’s zien van boven op de top. Je raadt het al zeker,…. Alleen maar mist. We kunnen nu nog beslissen of we naar de top gaan of niet. Aangezien het toch 60 euro kost en er haast niks te zien is, buiten domme toeristen die voor je voeten lopen, besluiten we om toch maar niet te gaan. Effenaf zonde natuurlijk. Dan bezoeken we vandaag maar Cat Cat village. Dit is een klein verscholen dorpje, diep in de vallei. De bewoners leven zeer primitief en weven er allerlei kleurrijke kledingstukken, portemonnees en andere… brol zal ik maar zeggen. Allemaal voor te verkopen aan toeristen natuurlijk. En het is inderdaad echt veel te toeristisch opgezet allemaal als je het mij vraagt. We blijven hier ook niet echt lang plakken, en gaan nog wat eten in het centrum van Sapa, om vervolgens naar onze bungalow te wandelen. Op het plein in het centrum van Sapa staat in het groot  het opschrift “Sapa the city in the fog” wat wil zeggen “ Stad in de mist .”  Op een gegeven moment is er toch even sprake van wat minder mist in de vallei waar we op uit kijken. Nu is het dus het moment om een foto te maken, en miljard zeg wat is het koud in onze bungalow. We moeten zelfs stoken om het warm te krijgen. ‘s Avonds wandelen we weer naar het stadje om te gaan dineren bij een Italiaans restaurantje. En morgen nog maar eens wat verder reizen zeker😂