Welcome to the jungle deel 1

Terwijl ik dit schrijf lig ik in de hangmat naast mijn molleke die ook in een andere hangmat ligt. Op dit moment geen internet of electriciteit hier in het Amazonewoud, of regenwoud. En inderdaad het regent op dit moment, we liggen op onze zolderkamer zal ik maar zeggen, een groot balkon met enkel een dak boven . En natuurlijk de hangmatten die daar hangen. We zijn helemaal omsingeld door de groene natuur want onze lodge ligt een eindje weg van de receptie. Douchen kunnen we wel in onze lodge maar wel met koud water. En als je onder douche staat kijk je recht de jungle in, en alles wat zich in de jungle bevindt kan jou zien, dit is wel een raar gevoel, want er staan namelijk geen ramen in onze lodge. Wel een paar houten plankjes die een groot gaas met elkaar verbinden voor klein ongedierte buiten te houden. Dat gaas loopt van plafond tot grond dus je hebt het gevoel van in open lucht te slapen. Je hoort dus ook al die oerwoudgeluiden heel de tijd. Zoals ik zei dus geen internet,  dus op dit moment (electriciteit heb je hier van 18.00 tot 21.00 uur )kan ik niets posten dus typ ik maar bij notities zodat ik het verhaal online kan zetten van zodra we internet hebben. De vlucht naar hier was goed verlopen, alleen waren we best geïrriteerd op de luchthaven in Cusco omdat het best druk was en nog een lange wachtrij voor ons hadden. We zagen de minuten wegtikken, nog een uur en het vliegtuig zou vertrekken en daar sta je dan te wachten. Maar goed we zijn er geraakt. We stapte het vliegtuig af en het was verschrikkelijk laf en warm. Eerst onze bagage ophalen en dan onze nieuwe gids zoeken. We zagen weer zeer snel de bordjes kim maes x2. We konden vertrekken, de rit duurde uiteindelijk maar 10 minuutjes. Hier moesten we onze grote bagage dus achter laten. Nu enkel nog maar wat papieren ondertekenen dat de gids niet verantwoordelijk zou zijn voor ongevallen of wat dan ook. Na een klein woordje uitleg vertrokken we verder met een auto, hij reed over een zandpad, na een kleine 10 minuutjes begon de weg serieus te hobbelen en was er van enig leven niks meer te bespeuren rondom ons. Na een uurtje rijden kwamen we bij de tambopata rivier, een aftakking van de amazone. Daar hebben we zo een open bootje genomen voor verder via de rivier de jungle in te varen. De rivier kronkelde zoals een slang en het water zag best wel bruin. We kregen ons lunchpakket, een jungleblad dat we moesten open vouwen op een speciale manier, hierin zat dan rijst met groentjes en wat vlees in gemengd. Het was niet slecht, maar er zat weer van die onsmakelijke kaas in dus heb ik niet zoveel gegeten, en molleke helemaal niks. Junglefood dat zou beloven voor de volgende dagen. We kwamen onderweg wat schildpadden, aapjes en gordeldieren tegen. Na een uurtje varen kwamen we hier aan, er waren nog 4 andere gasten die net op uitstap waren. Alles lag er dus echt verlaten bij, geen electriciteit en van gezelligheid was ook geen sprake. Welcome to the jungle zei de manager van de lodges. Even de huisregels overlopen met haar... alles van eten bewaar je in een plastieken doos met deksel om geen dieren naar je kamer te lokken, gooi geen plastiek of ander materiaal wat niet van de natuur is op de grond, raak niks aan in de jungle zonder dat de gids toestemming geeft. Dat waren zowat de 3 belangrijkste. Ze bracht ons naar onze lodge die ik zonet beschreven heb. Deze is overigens wel best gezellig want we maken hier licht met kaarsen en zoals ik zei kan je rondom recht de jungle in kijken. Om half 6 wordt het hier pikdonker, en om 6 uur zouden we onze eerste activiteit hebben. We moesten onze zaklamp mee brengen en véél muggenspray spuiten. We kregen ook  rubber laarzen aan. Blijf bij mij zei de gids en raak niks aan! Daar gingen we dan op reptielenjacht. We waren nog maar 10 meter de jungle in en de gids richte zijn zaklamp al op een klein spinnetje dat tegen een boom zat. Voor hun zijn ze klein maar oor ons was hij al best groot. We liepen verder met onze laarzen aan door modder en over glibberige takjes. Het mag een wonder zijn dat we géén enkele keer zijn gevallen. Hooguit een paar keer uitgeschoven. Nu hopen dat we veel diertjes zouden tegen komen, ik alvast haha want molleke had het er niet echt op staan. De wandelende tak, de gifkikker, de buidelrat en dergelijke kon ze nog net hebben. Maar even later zei de gids, blijf stil staan en volg het licht van mijn zaklamp. Er kropen niet 1 ,niet 2, niet 3 maar een stuk of 10 baby tarantula's over de grond, de mama van de spin zit in het hol daar zei de gids. Hou je camera klaar want ik ga hem uit het hol lokken door er met een stok in te peuteren. De grote tarantula kwam tevoorschijn om haar kinderen te beschermen. Ze was zo groot als een volwassen mensenhand en behaard op haar grote poten. Dit zou een leuke foto opleveren want ze zat op nog geen 30 cm voor mijn voeten, ieeeuw. De kleine tarantula's zo groot als een babyhandje kropen in het holletje. Weer eens iets anders dan die spinnetjes bij ons haha... we kwamen ook nog een andere spin tegen, deze was verschrikkelijk giftig, hij was véél kleiner dan die tarantula maar je kan maar best niet gebeten worden door deze zei de gids . Een slang hebben we jammer genoeg niet gespot. Na de wandeling stond het eten klaar. Een buffet voor 6 personen, dus je kan al raden hoe groot het was. Er stond een schaaltje rijt, een schaaltje gebakken bananen, een schaaltje lomo saltado, en wat koude groentjes. Buen provecho! Smakelijk! Ohja, ik zou het nog  vergeten te zeggen, we kregen ook soep. Quinoasoep, dat was toch  weeral even geleden. Na het eten besprak de gids de planning voor de volgende dag. Papegaaien spotten bij de kleimuur, maar dit zou enkel kunnen doorgaan als het niet zou regenen want als het zou regenen zouden die vogels niet komen eten van de kleimuur. 5 uur in de lobby zei de gids, tenzij het regent, dan mag je blijven slapen tot 7 uur voor het ontbijt. We zijn dus maar meteen naar onze kamer gegaan om eerst nog wat te douchen met koud water bij kaarsverlichting, en in een zo goed als open natuur. Het begon inmiddels ook overal al te jeuken, ja natuurlijk had ik al een stuk of 6 muggenbeten, die rotbeesten prikken je gewoon door je kleren door want ik had nochtans een lange broek aan gedaan. Molleke was best gespaard gebleven met maar twee exemplaren. Slapen nu en eerst de wekker zetten om half 5! Ik viel als een blok in slaap met dat geluid van die krekels op de achtergrond. Mijn  mollie daarentegen had niet zo goed geslapen bleek achteraf. De wekker ging en inderdaad het regende, jammer want dat betekende dat de activiteit niet zou doorgaan. Niet aan te doen, het weer heb je niet te kiezen. We vielen terug in slaap... "GOODMORNING,   HELLO??  ARE YOU READY ? Huh,.. wie roept daar? De gids was er... "maar het regent riep ik" ... no it's not raining zei hij. Miljaardedju, het was het gedrup dat van de bomen liep, blad op blad op blad... Ik riep 5 minutes please... dus snel snel alles gepakt en aangekleed. Sorry! Haha, we konden vertrekken naar de boot. Het was eerst een stukje varen en daarna nog een stukje stappen naar de kleimuur. Vogels spotten is geduld hebben, net zoals vissen... we zagen ze wel in groepjes steeds dichterbij komen, die vogels. Daar is de woodpecker zei de gids, haha ja echt die vogel zoals het tekenfilmpje Woody woodpecker. Hij sloeg meermaals zijn rode kop tegen een boom. We zagen uiteindelijk niet zo heel veel vogels maar we de belangrijkste waarvoor we kwamen. De ara's of macau, die ban de kleimuur kwamen eten. Dit doen ze als antigif voor hun lichaam, omdat ze veel  fruit en vruchten eten die giftig zijn en de klei bevat dan weer die antigifstoffen. Door het snel zijn vanmorgen had ik ook geen reservebatterijen voor de kodak mee, en net nu zijn de batterijen op, typisch! Na een uurtje zitten kijken naar de pietevogeltjes zijn we terug naar onze lodges gegaan en gevaren. Ontbijten in buffetvorm, en inderdaad weer voor 6 personen. Pannenkoeken met kaneel, malse broodjes, en omelet. Best wel lekker. Na het ontbijt zijn we gaan piranha vissen op een verderop gelegen meer. Eerst moesten we met de boot de rivier op, dan een half uurtje stappen en we waren bij het meer. We hadden stukjes vlees mee gekregen voor aan onze haakjes te doen. Maar eerst trachtten we de otter te spotten die ook in het meer zou zitten, we vaarden met ons groot vlot op het meer op zoek naar otters. Dit was geen succes want enkel met de verrekijker konden we deze zien, we zagen wel brulapen in de bomen slingeren. Dus geen otters, vooruit dan maar gaan vissen op piranha's. Een ander meisje bij ons in de groep had na 30 seconden al zo een visje met scherpe tandjes aan haar haak.  Bij mij aten ze steeds het vlees eraf, ik was echt de kampioen van het meeste vlees aan het haakje te doen. De volgende had weeral beet, en nog eens, en nog eens... wij zijn blijkbaar geen vissers want ik heb er geen enkele gevangen. Molleke had er zo goed als eentje maar bij het wild naar boven trekken vloog de piranha een meter verder het water in. Al bij al was het wel best leuk, het zal wel aan de vislijn gelegen hebben, haha... na deze activiteit zijn we terug naar de lodge gevaren voor de lunch.   En nu... , nu zitten we dus in de hangmat naar de regenbui te kijken.